Spraak

Dysartrie

Dysartrie is een spraakstoornis. Dysartrie is een spraakstoornis ten gevolge van een neurologische aandoening, zoals bijvoorbeeld de ziekte van Parkinson, CVA, MS, en andere neurologische aandoeningen.  De communicatie bij mensen met dysartrie wordt bemoeilijkt of is bijna onmogelijk door ernstige spraakproblematiek. Dit kan bijvoorbeeld komen door een onduidelijke uitspraak, een te zacht stemgeluid en weinig intonatie.

De logopedist zal onderzoek doen naar spraak, stem en adem. De behandeling is gericht op het verbeteren van de communicatie mogelijkheden. De logopedist geeft adviezen aan de patiënt en de naaste  omgeving. De resultaten van de behandeling zijn mede afhankelijk van de ernst en de aard van de ziekte.

Spraakapraxie

Naast afasie kan spraakapraxie ook een gevolg zijn van een beroerte. Bij spraakapraxie is er sprake van een stoornis in het motorische programmeren van de spraak. De spieren werken nog goed maar het aansturen van de spieren geeft problemen. Hierdoor is het bewuste spreken vaak moeilijk. Kenmerkend is het zoekend mondgedrag. De ernst van spraakapraxie kan variëren van helemaal niet meer kunnen spreken tot lichte articulatieproblemen die slechts zo nu en dan optreden.

De logopedist onderzoekt de spraak en de mondmotoriek van de iemand met een mogelijke spraakapraxie en stelt een diagnose. Voor de behandeling van spraakapraxie bestaan diverse behandelmethoden. Er kan therapie worden aangeboden met bijvoorbeeld  behulp van de SMTA methode (in samenwerking met een muziektherapeut, zie voor meer informatie onder afasie). Bij een ernstige spraakapraxie wordt vaak zo snel mogelijk ook een alternatief communicatiemiddel gezocht, afhankelijk van de mogelijkheden van de patiënt.