Stotteren

Wat is stotteren?

Stotteren is onvloeiend spreken. Dit kan zich uiten in: het herhalen van klanken, lettergrepen, woorden of zinsdelen, blokkeren op een klank en het vermijden van woorden of spreeksituaties. Soms is er een duidelijke verstoring van de adem te horen. Dit kan leiden tot begeleidende symptomen zoals het meebewegen van het hoofd/gezicht of lichaamsdelen, het vermijden van klanken of woorden en het vermijden van spreeksituaties.  De oorzaak is een zwakke timing van de spraakbewegingen. Deze aanleg kan erfelijk zijn. Door vroeg in te grijpen kunnen ernstige stotterproblemen voorkomen worden Normale onvloeiendheden Veel kinderen maken in de periode dat de taalontwikkeling goed op gang komt, zo ongeveer tussen de 3 en 5 jaar, een periode door van onvloeiend spreken. Het gaat hierbij meestal om normale onvloeiendheden. De motorische ontwikkeling van het mondgebied kan soms nog achter zijn t.o.v. de taalontwikkeling. Kinderen hebben al veel woorden in hun woordschat waarbij er ook motorisch ingewikkelde woorden zijn zoals: bibliotheek. Het motorische systeem is er nog niet aan toe om deze ingewikkelde bewegingen te maken. Daarnaast kan in de taalontwikkeling het begrijpen van taal al veel verder zijn dan het gebruiken van de taal. Het kind weet dan in zijn/haar hoofd wat het zeggen wil maar weet het niet te verwoorden. Ten derde maakt het leven van een kind in die fase soms grote veranderingen door, bijvoorbeeld het starten op de basisschool, de geboorte van een broertje of zusje. Dit kan een spanningsvolle periode zijn voor een kind waardoor er ook bij het spreken veel spanning komt. Risicofactoren Stotteren begint meestal bij kinderen tussen de twee en zeven jaar. Bij de meeste kinderen gaat stotteren vanzelf over. Er zijn echter kinderen die een risico lopen tot het ontwikkelen van blijvend stotteren. Zij hebben een behandeling door een logopedist of logopedist-stottertherapeut nodig. Factoren die dit in de hand kunnen werken zijn: wanneer één van de ouders (of allebei) stottert of gestotterd heeft, wanneer er meerdere mensen in de familie stotteren, wanneer het een jongen is (er stotteren gemiddeld 4 keer zoveel mannen als vrouwen).) Risicofactoren voor stotteren zijn; –   Wanneer het kind met veel spanning stottert –   Blokkeren tijdens het spreken –   Delen van woorden of hele woorden regelmatig meer dan 3 keer worden herhaalt –   Vermijdingsgedrag wordt vertoont Logopedie Het is verstandig om hulp te zoeken als: –   U zich zorgen maakt over het haperen / stotteren van uw kind. –   Het praten niet lukt bij uw kind; hij/zij loopt zo vast dat de woorden er niet meer uitkomen. –   U merkt dat uw kind er op reageert. Dit kan zich uiten in: verdrietig worden, boosheid en zich terug trekken. –   Als u merkt dat andere kinderen (uit uw gezin) er op reageren en/of zich er mee bemoeien.

Screenings Lijst Stotteren

Met vroegtijdige signalering en behandeling van stotteren, vanaf het 2de jaar en vóór het 7de jaar, zijn veel problemen op latere leeftijd te voorkomen. Twijfelt u over het spreken van uw kind? Met behulp van de Screeningslijst voor stotteren (SLS-lijst), die u in kunt vullen wanneer uw kind 2-7 jaar oud is, kunt u een indicatie van de ernst van het stotteren bij uw kind verkrijgen. Aan de hand van de score wordt bepaald of het zetten van stappen richting logopedie/stottertherapie nodig is voor uw kind. Niet alleen een ouder, maar ook een hulpverlener die zich zorgen maakt om een kind dat begint te stotteren, kan de Screeningslijst voor Stotteren invullen. Na het invullen van deze interactieve test, wordt de totaalscore berekend en leest u wat u kunt doen. Direct SLS-lijst invullen.

Wij werken samen met Stottercentrum Zutphen.